You are currently viewing การให้เป็นทาน แต่ทานสูงสุดคือการให้อภัย

การให้เป็นทาน แต่ทานสูงสุดคือการให้อภัย

  • Post author:
  • Post category:Blog

การให้นั้นมีหลายรูปแบบ สำหรับคนที่มีการทำบุญทำทานอยู่เป็นประจำนั้นก็จะรู้กันในทางพุทธศาสนาว่าการให้ก็คือ“ทาน” นั่นเอง  การให้เป็นทาน นั้นสามารถให้ได้หลายอย่าง อย่างที่สังคมไทยเห็นกันคุ้นชินตามริมถนนหรือบนสะพานลอย ที่จะมีผู้คนน่าสงสารใส่เสื้อผ้าเก่าๆขาดวิ่นนั่งอยู่บางคนก็พิการอวัยวะอะไรบางอย่าง พร้อมกับมีขันหรือถ้วยวางเอาไว้ด้านหน้า ผู้คนเหล่านี้เรารู้จักกันดีในชื่อเรียกว่า “ขอทาน” คนไทยนั้นเป็นคนที่ค่อนข้างขี้สงสารมากที่สุดชาติหนึ่งและชอบการแบ่งปัน ดังนั้นเมื่อเจอคนลักษณะเช่นนี้ก็มักจะหย่อนเหรียญหย่อนแบงค์ใส่ขันให้บ้าง หรือซื้อข้าวซื้อน้ำซื้อของกินมาให้บ้าง เป็นต้น แต่เคยมีข่าวที่ว่าขอทานมีเงินฝากในธนาคารเป็นล้าน หรือบางคนก็โดนบังคับให้ขอทานเงินจริงไม่ถึงมือ

การให้เป็นทาน การให้ขอทานเป็นบุญหรือไม่

อีกสาเหตุหนึ่งนอกจากความขี้สงสารเห็นอกเห็นใจคนอื่นแล้วนั้น คนไทยส่วนมากนับถือศาสนาพุทธจึงเชื่อในเรื่องของบุญ และเชื่อว่าการให้เงินขอทานเหล่านี้ก็เป็นหนึ่งในวิธีการทำบุญโดยการให้ทานเช่นกัน จากที่เราบอกไปตอนต้นว่า หลายครั้งเราก็พบเห็นข่าวในทำนองว่าขอทานนั้นรวยและมีเงินมากกว่าที่คิด บางคนก็เป็นมิจฉาชีพไม่ได้พิการจริง ส่วนสถานการณ์ที่หนักที่สุดก็คือ ขอทานเหล่านี้ถูกบังคับให้มานั่งขอทานและเงินที่ได้จากการขอทานนั้นไม่ถึงมือ จะมีคนคอยรับคอยส่งและเก็บเงินเหล่านั้นไปแทน แล้วเช่นนี้การที่เราให้ทานขอทานไปเราจะได้บุญหรือไม่ ถ้าหากจะกล่าวถึงแค่เรื่องบุญ จิตใจที่เราตั้งใจและเต็มใจอุทิศมอบให้แก่คนยากไร้นั้น ด้วยความรู้สึกนั้นต่างหากที่เป็นบุญแล้ว แต่เรื่องของมิจฉาชีพหรือการบังคับขอทานหากพบเจอก็เป็นเรื่องที่ต้องจัดการทางกฎหมายต่อไป

ทานจากการให้ สูงสุดของทานคือการให้อภัย

หากเราอยากจะทำบุญทำทานด้วยการให้ทานแล้วนั้น นอกจากการพบเจอและทำทานกับผู้ยากไร้และผู้ที่ลำบากตามสมควร ทานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและได้บุญง่ายเป็นเรื่องใกล้ตัวเรามากกว่าที่คิดเสียอีก นั่นก็คือทานในเรื่องของการให้อภัยนั่นเอง ทำไมจึงกล่าวว่าการให้อภัยเป็นทานที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เพราะการให้อภัยนั้นเป็นการปฎิบัติที่เราสู้รบกับภายในจิตใจของเราเอง ความโกรธความเกลียดความแค้นนั้นไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นง่ายๆ การที่เกิดขึ้นก็แปลว่าต้องมีเหตุทำให้จิตใจของเรารู้สึกเช่นนั้น แต่ถ้าหากคุณสามารถระงับอารมณ์นี้ได้และปล่อยวางให้อภัยแก่อีกฝ่ายได้แล้วล่ะก็ สิ่งนี้เรียกได้ว่าเป็นธรรมขั้นสูงในการฝึกจิตใจ และยังเป็นหนึ่งในการเจริญพรหมวิหารธรรม ซึ่งเป็นธรรมที่ยากในการปฎิบัติสำหรับคนทั่วไป